جریان عملیاتی در سمت ولتاژ بالا ترانسفورماتور بیش از 90 درصد جریان نامی را تشکیل می دهد که باید بهتر درک شود. در این مورد باید سیستم عامل ترانسفورماتور را نیز در نظر بگیریم. اگر شرکت فقط در روز تولید کند و شب استراحت کند، خوب است. اگر یک سیستم 24-ساعت کار است، باید مراقب ایمنی برق باشید.
مقدار ویژه بیش از 90٪ نیز بسیار مهم است، زیرا ضریب بار یک ترانسفورماتور معمولی نباید از 85٪ تجاوز کند. هنگامی که به بیش از 90٪ رسید، به این معنی است که ترانسفورماتور نزدیک به بار کامل کار می کند. همچنین بار تجهیزات الکتریکی در هر زمان دچار نوسان خواهد شد. نوسانات رو به پایین مشکلی ندارند، اما احتمال بسیار زیادی وجود دارد که اغلب تا مقدار نامی نوسان کنند یا حتی از مقدار نامی تجاوز کنند، زیرا بار عملیاتی معمولی در حال حاضر بیش از 90٪ است و چیزی باقی نمانده است. حاشیه برای مقابله با جریان ضربه برخی تجهیزات ضربه ای مانند ماشین های جوش برقی بزرگ، جرثقیل ها، دستگاه های پانچ، راه اندازی موتورهای پرقدرت و سایر بارهای دینامیکی استفاده می شود.
اغلب ممکن است اضافه بارهای کوتاه مدت رخ دهد. اگرچه ترانسفورماتور برای مدت زمان کوتاهی با اضافه بار کار می کند، اضافه بارهای مکرر همچنان بر عمر ترانسفورماتور تأثیر می گذارد. داده های عملیاتی مختلف نزدیک به محدودیت های نامی ترانسفورماتور هستند. همراه با کارکرد طولانی مدت، ترانسفورماتور مشکلات زیر را دارد:
1. دمای سیم پیچ، گیره، سرب، عایق و روغن ترانسفورماتور افزایش می یابد و ممکن است به سطوح غیر قابل قبول برسد.
2. چگالی شار نشتی در خارج از هسته آهنی افزایش می یابد و باعث می شود که قطعات فلزی جفت کننده شار نشتی ثانویه به دلیل اثر جریان گردابی گرم شوند.
3. با تغییر دما، رطوبت و محتوای گاز در عایق و روغن تغییر خواهد کرد.
4. بوشینگ ها، تپ چنجرها، دستگاه های سیم کشی ترمینال کابل و ترانسفورماتورهای جریان نیز در معرض تنش حرارتی بالایی قرار خواهند گرفت، بنابراین بر ساختار و حاشیه ایمنی آنها تأثیر می گذارد.
5. ترکیب شار مغناطیسی اصلی و افزایش شار مغناطیسی نشتی، توانایی تحریک بیش از حد هسته را محدود می کند.
بنابراین با افزایش جریان و دما، خطر آسیب زودهنگام ترانسفورماتور افزایش می یابد.
در پاسخ به وضعیت فوق می توان اقدامات زیر را انجام داد:
1. تخصیص منطقی بارها، بهینه سازی فرآیندهای تولید، اجازه استفاده منظم از تجهیزات الکتریکی و کاهش استفاده همزمان ضروری است.
2. ولتاژ خروجی سمت ولتاژ پایین را به میزان مناسب یک سطح ({2}}.5%) افزایش دهید. از آنجایی که ترانسفورماتور نزدیک به بار کامل است، ولتاژ انتهای خروجی ترانسفورماتور به ناچار کاهش می یابد که منجر به کاهش ولتاژ تجهیزات الکتریکی در انتها می شود. این منجر به جریان فعال بیش از حد و افزایش اتلاف توان می شود. افزایش ولتاژ می تواند جریان را کاهش دهد.
3. بهبود ضریب قدرت. نرخ های بار بالا همچنین منجر به ناکافی بودن قابلیت های جبران توان راکتیو می شود. خازن های قدرتی که ظرفیت ضعیفی دارند باید به طور مرتب تعویض شوند و دستگاه های جبران توان راکتیو باید برای بارهای القایی زیاد در محل نصب شوند تا ضریب توان را بهبود بخشد و در نتیجه توانایی خروجی فعال ترانسفورماتور را افزایش دهد. برای کاهش جریان عملیاتی و تلفات توان، می تواند به طور موثر جریان بار و تلفات توان را کاهش دهد و در نتیجه ضریب بار ترانسفورماتور را کاهش دهد.
4. در خنک کردن ترانسفورماتور خوب کار کنید. هنگامی که ترانسفورماتور با نرخ بار بالا کار می کند دمای ترانسفورماتور افزایش می یابد. می توان دستگاه های تهویه مطبوع را نصب کرد یا اقدامات اگزوز اجباری را برای خنک کردن ترانسفورماتور اضافه کرد و در نتیجه تلفات را کاهش داد، راندمان را بهبود بخشید و از ترانسفورماتور محافظت کرد.
5. پرسنل کشیک را ترتیب دهید تا مرتباً وضعیت کار ترانسفورماتور را بررسی کنند، جریان کار ترانسفورماتور را ثبت کنند و دمای ترانسفورماتور را اندازه گیری کنند تا خطرات پنهان کشف و به موقع با آنها مقابله شود!